Perhentians paradise!

Onze allerallerallerlaatste post vanuit het magnifieke Maleisië 😦

Echt ontzettend vreemd om ‘nu al’ terug naar huis te gaan.
Het backpacken (of zijn wij eerder flashpackers?) zit ons eindelijk terug in de vingers en we moeten er alweer afscheid van nemen. Zo jammer!

Vooral omdat de afgelopen dagen/week echt superrrrrrrr waren. Relaxing!
Wat we gedaan hebben?

Perhentians

1) op het (privé)strand gelegen en gelezen …

20130608-212646.jpg

20130608-212655.jpg

20130608-212712.jpg

20130609-085726.jpg

2) ‘gezommen’ (lees: ons zweet afgespoeld) in het subtropische zeewater

20130608-213548.jpg

3) gesnorkeld tussen schildpadden (!), haaien (!), nemo’s (!), andere kleurrijke visjes en prachtig koraal

20130608-213900.jpg

20130608-213939.jpg

20130608-213951.jpg

20130608-214026.jpg

20130608-213959.jpg

20130608-214020.jpg

20130608-214013.jpg

20130608-214033.jpg

20130609-084939.jpg

4) slaag gekregen (zonder reden) van een klein, maar krachtig meisje in het roze. Lag ik daar rustig in te dommelen op het strand, kreeg ik ineens een boks – jawel, een boks! – op mijn borst. Doe mijn ogen open en zo’n klein schattig meisje begint mij te kletsen dat niet meer mooi is. Gelukkig begon haar mama te roepen dus moest ze wel weggaan. Hier zie je ze nog net vastberaden in haar overwinningsroes wegstappen …

20130609-085521.jpg

5) een curry’tje, rijstgerecht, bbq, etc. gegeten in een van de vele strandresto’kes (letterlijk: de tafels staan in het zand)

20130609-085022.jpg

6) op het strand naar de vele fireshows gekeken van onder meer een Antwerpenaar die al 1,5 jaar in Azië met vuur aan het spelen is. Ze waren iets minder indrukwekkend dan die van in Thailand, maar toch nog steeds aangenaam entertainment!

20130609-085822.jpg

20130609-085832.jpg

20130609-085838.jpg

20130609-085846.jpg

7) gedanst! gedanst! gedanst! Iedere avond was het hetzelfde liedje. We keken eerst naar de fireshow. Wanneer die gedaan was, begon het steevast te regenen (echt waar, volgens mij hebben ze daar in Azië een mooie deal gesloten met de weergoden, het begint daar altijd stipt te regenen na 22u), waardoor we moeten schuilen onder het afdak van de beachbar, die dan vette beats begint te spelen (oké, overdreven, de muziek bracht eerder gemengde gevoelens teweeg) waarop iedereen als een gek begint te dansen. Heerlijk! Oh ja, de plaatselijke bevolking, bv. die kleine jongen in het midden, heeft dé moves, wauw!

20130609-090510.jpg

20130609-090518.jpg

Kota Bharu

Aan al die pret moest natuurlijk ooit een einde komen (waarom? waarom? waarom?). Zaterdag verlieten we het eiland (Expeditie Robinson-gewijs) en namen we de bus naar het stadje Kota Bharu, omdat we daar onze vlucht de volgende dag naar KL hadden. Van een anticlimax gesproken! Zo’n superwarme, vol uitlaatgassen stad hadden we echt niet gemist. Had gelezen dat daar veel was om te shoppen, maar dat viel best tegen! Zo gingen we bijvoorbeeld een van de vele ‘bazaars’ binnen en dat was daar gewoon … VIES. Op de gelijkvloers was het namelijk ‘etensmarkt’, waardoor het daar verschrikkelijk stonk, organen van geslachte dieren gewoon op de grond lagen en het er vol dikke, reusachtige ratten liep. Kreeg het er ontzettend benauwd van, niet te geloven dat die ‘marktkramers’ daar dagelijks uren hun waren moeten verkopen. Bracht ons van ons eilandwolkje weer direct naar beneden, misschien wel verdiend ;-)?

De enige foto’s die we daar getrokken hebben:

20130610-192319.jpg

20130610-192342.jpg

Kuala Lumpur
Zondagavond bracht onze geliefde vliegmaatschappij AirAsia ons naar KL, waar we incheckten in ons luxehotel mét zwembad vlakbij de beroemde Petronas Towers. Luxe is misschien wat overdreven, maar het was een enorm verschil vergeleken met alle guesthouses, bungalows en krotten waar we de afgelopen weken in geslapen hebben. Airco, geen muffe houtgeur, de douche APART (dus niet net boven het toilet zoals altijd) … Mooie afsluiter!
Onze laatste avond hebben we bij de torens doorgebracht, die ’s avonds mooi verlicht zijn. Romantisch afgesloten met een heerlijk Indisch dinertje!

20130610-193032.jpg

20130610-193043.jpg

20130610-193100.jpg

Vandaag (maandag) hebben we voornamelijk onze laatste uren gesleten aan het zwembad, om dan de bus op te springen naar de luchthaven waar we nu zijn. We zijn klaar voor onze eerste lange vlucht van de twee!
Inderdaad, jullie lezen dat goed, we’re coming home in a couple of (lot) hours!

The End.
Oftewel, kandidaten om de volgende keer mee te gaan?

20130610-194701.jpg

Diep in de jungle

Selamat Datang op onze blog!

Tijdje geleden, véél gebeurd.

Cameron Highlands
Na foodmekka Penang gingen we dus met een minibus naar het ‘koelere’ Cameron Highlands.
Heerlijk om eens dat tropische, vochtige, verschrikkelijk hete klimaat te ontvluchten.
Een klimaat dat zich blijkbaar uitstekend leent voor allerhande plantages zoals theeplantages, aardbeien’farms’, rozentuinen, vlindertuinen etc.
Na onze aankomst in het goedkope, maar oké Twin Pines guesthouse deden we meteen een Country Side Tour om die verschillende plantages en ‘farms’ te bezoeken.
En dat deden we uiteraard (onbedoeld) in stijl, namelijk in een 4×4 met een Chinese privéchauffeur.
Die Chinese man was hilarisch, gaf altijd voor de hand liggende uitleg en zei altijd wanneer we een foto moesten nemen. “Okay, you take picture now, is very nice!” Ja, baas.

20130604-183626.jpg

Hij bracht ons onder meer naar de ‘Boh’-theeplantage dat in handen is van een Schotse familie. Best indrukwekkend om te zien, alleen zonde dat we beiden geen theefans zijn dus “you drink tea now” was ietsje minder. Thumbs up voor de ice tea wel!

20130604-183717.jpg

20130604-183731.jpg

20130604-183724.jpg

20130604-183738.jpg

Ook de vlindertuin, rozentuin, aardbeienplantage, bee’farm’ en wéér een tempel passeerden de revue. Ook daar mochten we – eigenlijk alleen ik – trouwens weer poseren voor een koppel Aziaten. Best sneu voor Stijn die enkel goed was als fotograaf. Voor mijn zelfvertrouwen daarentegen was het weer een topper. “You are soooo beautiful!”. Helemaal niet akward, helemaal niet.

20130604-183846.jpg

20130604-183855.jpg

20130604-183901.jpg

20130604-183909.jpg

20130604-183916.jpg

20130604-183925.jpg

Zoals jullie zien hebben we ons ook geamuseerd met te poseren naast enkele ‘monumenten’ zoals Sneeuwwitje, verlegen aapjes en een schoenhuis. Die kitsch mag uiteraard niet ontbreken!

Dag twee in de Cameron Highlands gingen we op ontdekkingstocht naar werelds grootste bloem, de Rafflesia. Weer met de 4×4, ditmaal met een andere chauffeur en in groep.
Die bloem zit dus verstopt in de jungle en is vrij uniek om te zien. Ze bloeit namelijk maar 7 dagen en sterft dan af waardoor de lokale bevolking continu op zoek moet naar nieuwe Rafflesia’s om toeristen te lokken.
Een stevige en gladde – jawel, het regent hier vaak ’s nachts – klim van een uurtje bracht ons tot de beroemde bloem.

20130604-184134.jpg

Ik had er in mijn hoofd weer een megabloem van gemaakt (hoe groot is de grootste bloem ter wereld? Een meter? Twee meter?) dus ik vond ze eigenlijk wat teleurstellend.
Maar iedereen was keienthousiast, dus zei ik ook maar “wow big!” hoewel ik ze voor al die moeite en zweet (!) toch maar klein vond. Maar ze was wel heel mooi en speciaal en toch een klein beetje groot enz … 🙂
Ach ja, oordeel zelf: (en indd wij hebben een plantenkroon op ons hoofd!)

20130604-184302.jpg

20130604-184307.jpg

20130604-184314.jpg

Nadien mochten we een demonstratie ‘blow pipe hunting’ van de orang asli (=lokale bevolking) bijwonen en uiteraard zelf proberen. Stijn was er natuurlijk weer keigoed in!

20130604-184403.jpg

20130604-184418.jpg

We beëindigden de dag met een korte stop aan het Mossy Forest en de Gunung Binchang (denk ik, of anders iets dat daar op trekt, anyway de hoogste berg daar in Cameron Highlands). Alweer een fijn dagje!

20130604-184507.jpg

Taman Negara

De dag erop was weer een hels verplaatsingsdagje. Eerst met de minibus naar Jerantut, om daar twee uur te wachten (we zijn nog steeds in Azië dus wachten om bizarre redenen hoort er helaas ook bij) om een bootje van drie (!) uur te nemen naar hét nationaal park van Maleisië, Taman Negara. Die boottocht was echt wel genieten, enkel de jungle rondom ons en af en toe wat lachen met badende waterbuffalo’s. Dat zwaar leven hier toch!

20130604-184610.jpg

20130604-184602.jpg

20130604-184619.jpg

Aangekomen in Kuala Tahan, de gateway voor Taman Negara, waar één ding duidelijk is: zweteuh.
Echt waar, het was daar niet eens zo warm maar we stapten 10 meter en we stonden nat in ’t zweet. Jullie favoriete zweters hebben zich dus weer van hun beste kant laten zien en gezweet dat het niet normaal was. Geen cm van ons lichaam dat niet doordrenkt was met zweet. Maar genoeg details over zweet!

Aangezien we niet zo’n junglelovers zijn, besloten we slechts een dag in Taman Negara te blijven. Erg productief dagje wel!
Eerst deden we de Canopy Walkway, die midden in de jungle is aangelegd en waardoor je hoog tussen de gigantische bomen kan wandelen. We hadden wel de pech dat we net na een groep bange Aziaten (Japanners? Chinezen? I can’t tell) kwamen waardoor het wat langer duurde dan normaal aangezien je maar met max 4 personen op zo’n platform mag staan.
Wel de moeite!

20130604-184712.jpg

20130604-184720.jpg

20130604-184730.jpg

20130604-184739.jpg

Nadien had ik het geweldige idee om de Bukit Indah te beklimmen, een volgens Lonely Planet korte klim van 3,5km. Waarom? Waarom? Waarom ik dat in hemelsnaam wilde doen, je ne sais pas, maar ik heb serieus afgezien! De eerst kilometers waren – uiteraard met het nodige zweet -doenbaar, maar de laatste 500 meter was een steile klim naar boven en dat was áfzien. Voor mij alleszins, Stijn leek er weer niet zoveel moeite mee te hebben, hoewel hij ook nat in ’t zweet stond. We bereikten de top, keken naar het ‘bwa bwa’-uitzicht, deden met koekjes weer krachten op en stapten weer een uur naar beneden. Eén keer, nooit meer!

20130604-184905.jpg

20130604-184916.jpg

20130604-184926.jpg

20130604-184940.jpg

20130604-184933.jpg

In de late namiddag gingen we nog naar de swimming area voor wat verfrissing en deden we een welkom dutje in onze hut.

20130604-185114.jpg

20130604-185105.jpg

’s Avonds aten we een zeldzaam goed curry’tje (Thais eten is nog steeds het best) in een floating restaurant op de rivier en maakten we ons klaar voor een Night Safari! Superrrrrcool. Twee uur lang zaten we op het dak van een 4×4 in een palmboomplantage met een gids dieren te spotten.
We hebben welgeteld één uil, wat vogels, koetjes, een vosachtig dier en een speciale kat gezien. Maar het deerde ons niet, we vonden heel het ‘we zitten ’s nachts op het dak van een jeep in de middle of nowhere’-gegeven al serieus de moeite. Zó fijn!

20130604-185232.jpg

20130604-185240.jpg

20130604-185246.jpg

20130604-185254.jpg

20130604-185306.jpg

Perhentians

De volgende dag (gisteren) waren we weer vroeg op voor een lange rit naar de Perhentian Islands (lees: afgelegen eilanden, wit zand, doorzichtige zee, aka paradijs). Uren in een te kleine minibus voor een grote groep en een verschrikkelijke speedboattrip naar het kleine eiland Kecil maakte van de verplaatsing een serieus hels tripje, maar we zijn er!!!
We installeerden ons in de Tropicana Inn (klinkt zoveel mooier dan het werkelijk is) en repten ons naar LA PLAGE voor dat laatste half uurtje zon.
Zalig zalig zalig!

20130604-185355.jpg

20130604-185410.jpg

20130604-185404.jpg

20130604-185417.jpg

Ook fijn voor het jongere volkje zoals ons, er zijn hier twee beachbars met fijne fireshows en eindelijk betaalbare drankjes!
Gisterenavond hebben we ons dus vooral geamuseerd (en gedanst! op het strand!) met de mensen die we hebben leren kennen op de minibus en wat andere buitenlanders zoals een Belg, paar Fransen, een Zweed, een Zwitser, een Nederlander … Kortom, Europees aangenaam gezelschap.

Jullie lezen het, we hebben hier een heel zwaar leven.
Op de Perhentians blijven we nu een aantal daagjes. Gewoon genieten en af en toe een snorkeltripje doen. Met die onderwaterkodak wordt dat ongetwijfeld de max! Nadien gaan we naar Kota Bahru van waaruit we vliegen naar Kuala Lumpur voor onze laatste dag.
Daar gaan we wellicht een hotel met zwembad boeken, om helemaal in stijl te eindigen. Gelijk hebben we, niet?!

20130604-185424.jpg