Good night Laos, good morning Thailand!

Sawasdee Kha lieve vrienden!

Jullie lezen dat goed: Berrie en Noëmie bevinden zich momenteel in het tropische Thailand!

Onze laatste avonturen netjes op een rijtje gezet:

*4000 Islands
Hoe mooi “4000 islands” ook klinkt, voor ons was het een beetje een tegenvaller.
Technisch gezien zullen er in totaal wel 4000 eilanden in het Zuiden van Laos te bespeuren zijn, maar eigenlijk feitelijk zijn er maar drie grote eilanden waar je echt naartoe kan.
Wij kozen voor Don Det, het meeste backpackerige eiland van de drie aangezien we met een leuke bende naar de eilanden waren afgezakt en dus wel zin hadden in wat leute 😉

Maar Don Det was dus niet de crème de la crème.
Niet zo’n fantastisch mooi eiland en bovendien ontzettend weinig te doen! (tenzij je houdt van luieren en drinken)
Gelukkig waren we met een groep, zodat mijn prachtige Jorenspeelkaarten bovengehaald konden worden en we dus flink wat afgekaart hebben!

De eerste dag hebben we vooral dat gedaan gecombineerd met wat pintjes.
Om jullie een idee te geven: voor een “pintje” van 640 ml betaal je meestal 10.000 kip, wat iets minder is dan een euro. Cheap cheap! In Luang Prabang was het soms zelfs maar 7000 kip. Crrrrrrrazy!
Aangezien we al dat relaxen niet echt meer gewoon zijn, huurden we de tweede dag een fiets om ook het andere naburige eiland een beetje te verkennen.
Handig als je met een groep bent, zo kan je immers wat onderhandelen over inkomprijzen etc.
(Special discount for a group of six?!)
De Duitser paste iedere keer trouwens een erg leuke techniek toe.

Dat ging meestal zo:
*Lao: 20.000 kip to go on the island!
**Duitser erg verontwaardigd: What?! I don’t want to buy your island! I just want to spend two hours on your island, so 5000 kip each okay?!
*Lao: 10.000 kip for the tuktukride
**Duitser: What?! I don’t want to buy your tuktuk! I just want to make a ride with it!

Waarop de locals meestal hysterisch beginnen te lachen en bijgevolg ons de korting met een grote glimlach geven.

20111117-130732.jpg

20111117-130745.jpg

20111117-130758.jpg

20111117-130808.jpg

Echt wat afgelachen die dagen!
De derde dag deden we dan die fameuze kajaktocht waarbij Stijns kodak zo mooi in de Mekong viel. Plons! Compleet kapotski.
Met uitzondering van dat ongelukkige voorval was het best wel een leuke dag.
Maar of we nu echt 4000 eilanden gezien hebben… Dat betwijfel ik.
Denk ook dat we er niet echt op het juiste moment waren, aangezien de Mekong momenteel echt een en al bruine smurrie is en erg hoog staat door al die regen.
In januari is het normaal gezien veel mooier en zijn er zelfs wat strandjes enz.
Misschien een excuus om nog eens terug te gaan? 😉

20111117-130940.jpg

20111117-130928.jpg

20111117-130947.jpg

*Off to Thailand
Na de 4000 islands namen we de bus naar Bangkok.
Niet echt een aanrader; de airco stond veel te hard zodat we beide een kleine snotvalling opliepen en bovendien reed de bus ’s nachts maar was het allesbehalve een sleepingbus. Beih!
Redelijk oncomfortabel dus en dat de bus iedere vijf minuten stopte (en bijkomstig de lichten ook iedere keer aanfloepten) om iemand op te pikken of af te zetten heeft ongetwijfeld ook niet echt geholpen.
Maar we made it alive and well! Only pussies need sleep, right?!

De aankomst in Bangkok voelde wel erg vreemd aan.
Van de levende stad die we zagen toen we in september aankwamen blijft nu nog enkel een spookstad over.
Overal water, bruggen die volgepakt staan met auto’s om toch een beetje droog te blijven, tenten waarin mensen al enkele dagen met het hele gezin kamperen…
Kortom, erg triest om te zien.
Hebben dan ook meteen het vliegtuig naar Chiang Mai (het Noorden) genomen, aangezien er op dit moment in Bangkok als toerist echt niets te doen valt.
Ik hoop echt voor de Thaise bevolking dat dit snel in orde komt!

*Chiang Mai
Chiang Mai is echt een ontzettend fijne stad.
Na het kleine en more basic Laos is het wel eens aangenaam om in een grotere stad te verblijven.
Ze hebben hier zelfs McDonalds! (yes we had a big mac, please forgive us)
Bovendien was hier net het Loi Krathong Festival van start gegaan, wat drie dagen feest inhoudt omwille van de volle maan.
Gedurende die drie dagen hoor je en zie je ’s avonds dus overal vuurwerk, worden lampionnetjes in de lucht gestoken en zetten de locals van die mooie bloemenbootjes op de rivier om het einde van het regenseizoen te vieren.
Eergisteren was de echte climax, met een heuse kitsherige stoet rondom de oude stad van Chiang Mai tot gevolg.
Ontzettend mooi en romantisch om te zien.
1 nadeel: we hadden nog steeds geen camera om al dat moois vast te leggen!

Volgende dag ondernamen we dus een heuse zoektocht naar die ene specifieke (en geen andere!) camera die Stijn wou.
Vrij vroeg gevonden, dus hadden we nog tijd over voor de zoo van Chiang Mai en Doi Suthep.
De zoo was erg goedkoop (€2.5 pp), maar daarom niet minder leuk!
Ze hebben hier namelijk panda’s en ik weet niet of er wel iets schattigers bestaat dan panda’s die bamboestokjes eten. Iemand?
Heb me dan ook serieus moeten inhouden in de pandagiftshop. Nog steeds spijt dat ik niet voor de pandamuts ben gegaan… Jammer dat het hier altijd zo warm is! 😉
Na de zoo zijn we nog snel snel Doi Suthep opgereden, op naar de gelijknamige tempel.
Vrij indrukwekkend wel.
Niet alleen is het een erg mooie tempel, maar je hebt bovendien ook een heel mooi zicht over Chiang Mai. Van een geslaagde dag gesproken!

20111117-131059.jpg

20111117-131115.jpg

20111117-131134.jpg

20111117-131123.jpg

20111117-131146.jpg

Bij deze zijn we eindelijk aanbeland bij gisteren: de Thaise kookles.
Was ook weer een ontzettend leerrijke ervaring.
Met de hele kookgroep zijn we naar de lokale markt gegaan en hebben we de – overigens bijzonder ouderwetse – trein naar Lamphun genomen, waar de cooking farm zich bevindt.
Heel de tuin van de cooking farm staat vol met allerlei Thaise kruiden, echt onmogelijk om al dat lekkers (met uitzondering van koriander waar we nog steeds geen boontje voor hebben) in België te laten groeien. Thais klaarmaken in België vereist dus meer dan enkel een trip naar de Delhaize!
Tijdens de kookles mochten we onze eigen “wanna cook” gerechten kiezen en bijgevolg ook zelf klaarmaken. Njammie, echt geslaagd!
Jaja, wat je zelf klaarmaakt smaakt nogmaals het best.
Hebben nadien ook een speciaal kookboekje meegekregen, waardoor we al dat lekkers ook thuis eens kunnen uitproberen.
Dus bereid jullie al maar voor op een Thais avondje! (oké, misschien niet direct als we terugzijn, we geraken een klein beetje rijstbeu ;-))

20111117-131254.jpg

20111117-131303.jpg

20111117-131314.jpg

20111117-131329.jpg

Vandaag nemen we de minivan naar Pai, een hippiestadje nog verder in het Noorden van Thailand.
Van daaruit hopen we een tweedaagse raftingtrip te ondernemen naar Mae Hong Son, eveneens een stadje in het hoge Noorden dat wel heel dicht aan de grens met Myanmar ligt.
Plan is om daar weer een trekttocht te boeken om al dat moois nog eens ten volle te kunnen aanschouwen.

Jullie lezen het, veel nieuwe en spannende avonturen op komst!
Proberen jullie steeds van alles zo goed mogelijk op de hoogte te houden.
Want zeg nu zelf, waar moeten jullie anders van wegdromen tijdens die koude wintermaanden?! 😉

Xoxo

Same same but different

Sabaidee, falangs!

Long time no write.
Tijd voor een update!

De dag na onze laatste post zijn we onze visa gaan aanvragen voor Thailand.
Ging niet van een leien dakje, aangezien ze de Thaise ambassade in Vientiane goed verstopt hebben!
Bovendien waren we met de scooter ZONDER stadsplan en moesten we vertrouwen op de handgebaren van de locals. Jullie horen het al: het heeft een tijdje geduurd voor we de visumaanvraag deftig konden invullen.
Aangekomen waren we zeer optimistisch, aangezien er niet veel volk stond aan te schuiven.
Maaaarrrr wat bleek? Het was vrijdag en tijdens het weekend is de ambassade gesloten dus moesten we tot maandag wachten op onze visa.
Balen!
Want ondanks dat Vientiane de hoofdstad is van Laos, is er geen ***** te zien.
Conclusie: na de verplichte sightseeing (uiteraard incluis het oh zo leuke buddhapark) hebben we twee dagen lekker lui aan het zwembad gelegen. Hmmmm, lovely!

20111106-111035.jpg

20111106-110948.jpg

20111106-111415.jpg

Savannakhet

Maandagnacht zijn we dan de sleeping bus richting Savannakhet ingekropen.
Beste slaapbus tot nu toe!
Kwamen daar rond vijf uur ’s ochtends aan en uiteraard stonden er enkel tuktukkers die geen woord Engels praatten.
Vermoeiend en uiteraard grappig tegelijk, want ze blijven gewoon in het Lao tegen je praten alsof je het na een tijdje toch wel zult begrijpen.
Niet dus!

In Savannakhet was weinig bijzonders te zien.
Hebben een fiets gehuurd en zijn het dorp (overigens de tweede grootste stad van Laos) een beetje gaan verkennen. Borrrrrring!
Hebben dan een ‘loop’ van dertig km met de fiets gereden, wat wel erg leuk was.
Onderweg kwamen we namelijk enkel locals tegen die aan het werken waren op hun rijstvelden etc.
Op die manier zagen we toch een beetje het niet-toeristische, authentieke Laos. Heel mooi!
Natuurlijk kreeg Stijn onderweg een platte band. De fietsen zijn hier namelijk niet van al te hoge kwaliteit.
Aangezien we in dat zogenaamde authentieke Laos zaten duurde het natuurlijk even voor hij een fietsenmaker tegenkwam.
Ondertussen had ik mij bij wat locals in de schaduw gezet, aangezien de hitte me een beetje te veel werd.
En ze waren zo ontzettend lief!
Ze gaven me constant water en hoewel ze geen woord Engels spraken probeerden ze me wat uit te leggen over hun levenstijl. Uniek!
Toen Stijn terugkeerde van de fietsenmaker ging de man speciaal voor ons een bak BeerLao halen en hebben we met hen een aantal pintjes gedronken.
Heel raar, ze doen hier ijsblokjes in het bier! Lekker fris, maar na een tijdje dus ook een beetje plat.
Ze bleven maar bijschenken en het was echt moeilijk om opnieuw te vertrekken aangezien ze niet wilden dat we weggingen. Ontzettend leuke namiddag!

20111106-111725.jpg

20111106-111719.jpg

20111106-111646.jpg

20111106-111708.jpg

Pakse

Na Savannakhet namen we de ‘local bus’ naar Pakse.
In Laos heb je dus meestal twee opties.
Ofwel neem je de toeristische VIP bus met alle andere toeristen, die uiteraard wat meer kost, maar wel sneller is en airco heeft.
Ofwel neem je de local bus, die veel goedkoper is, maar waar je dus meer tussen het gewone lokale volk zit en die er dus wat langer over doet.
We kozen dus voor de goedkope optie en ons geduld werd serieus op de proef gesteld.
De bus deed maar liefst zeven uur over 242km!
En net wanneer je dacht de bus nu wel helemaal volzat, stompten ze er nog wat mensen in de gangen bij.
Niet echt een aanrader dus!

Aangekomen in Pakse besloten we meteen naar Green Discovery (een ecologische touroperator met een zeer goede reputatie) te gaan om een trip te boeken naar het Bolaven plateau.
Daar werden we meteen overtuigd en aangetrokken door de Tree Top Explorer, een driedaagse trip door de jungle die nog maar zes maanden bestaat.
Aangezien er al twee personen geboekt hadden voor de volgende dag en het goedkoper voor ons werd als we bij hen aansloten besloten we maar meteen de volgende dag mee te gaan.

Tree Top Explorer

Ondanks de bijzonder hoge prijs was het echt een unieke ervaring om nooit meer te vergeten!
Zelfs de foto’s kunnen niet goed weergeven wat we daar allemaal beleefd hebben.
De eerste dag hebben we bijzonder veel gestapt, maar ook ontzettend vaak geziplinet!
Zooooooooooooooo cool!
De kabels zijn immers gespannen over watervallen e.d. waardoor het echt adembenemd is om erover ‘te vliegen’.
Uiteraard had ik wat hoogtevrees, maar het gaat zo snel dat je niet echt de tijd hebt om pipi in je broek te doen.
Na elke zipline moesten we natuurlijk ook altijd abseilen. Kortom, qua avontuur kon het wel tellen!

20111106-112445.jpg

20111106-112545.jpg

20111106-112517.jpg

20111106-112501.jpg

20111106-112616.jpg

’s Avonds kwamen we aan in het kamp, dat gelegen is aan een prachtige waterval.
Echt zo ontzettend fijn om daar te eten en gewoon wat te relaxen met de indrukwekkende natuur als achtergrond.
Rond negen uur was het alweer bedtijd en ook dat bleek weer een grote verrassing te zijn.
We moesten namelijk in het donker ziplinen naar onze boomhut!
De boomhut was ook helemaal open, waardoor we ons echt helemaal in de jungle bevonden.
Zelfs vanop het toilet kon je genieten van het uitzicht!

De tweede dag en de derde dag hebben we wat minder geziplinet en iets meer gestapt. Uiteraard bijna altijd bergop!
Voor mezelf was dat echt een uitdaging.
Mijn conditie is namelijk niet echt top en de local guides gingen zo snel waardoor ik meermaals op het randje van flauwvallen stond. Het eten was er namelijk niet echt super – in de jungle moet je nu eenmaal niet veel verwachten – dus ik had vaak te weinig energie om uren bergop te klimmen.
Bovendien was ik de tweede dag serieus uitgegleden op een rots, wat het geheel er niet makkelijker op maakte.
Maar I made it!

20111106-114902.jpg

20111106-114934.jpg

De afsluiter van onze driedaagse tocht was de via ferrata.
Serieuze anticlimax voor mij! (Voor Stijn mocht het echter nog langer duren)
Ik ben er persoonlijk van overtuigd dat ik in heel mijn leven nog nooit zo bang ben geweest.
Voor de leken onder ons: het is een soort van rotsklimmen maar dan met ijzeren staven in de rots.
Voor mij was het echt veel te hoog en steil, waardoor ik amper durfde bewegen, laat staan die dekselse veiligheidslijnen om de meter durfde te verplaatsen.
Onze gids heeft me toen echt zo ontzetten goed geholpen, waardoor ik het – uiteraard trillend – toch gehaald heb.
Het is nu wel meer dan duidelijk: ik heb hoogtevrees!
Maar al bij al was het dus een BANGelijke ervaring! 😉

4000 islands

Momenteel zitten we op de bus richting Don Det, een van de 4000 eilanden in het uiterste Zuiden van Laos.
In Pakse zijn we namelijk de Duitsers die we eerder leerden kennen tegengekomen waardoor we nu met z’n allen een beetje gaan relaxen op een van de Mekongeilanden. De groep is ook nog uitgebreid met een Nederlander en een Fins meisje van amper 19 (!).
Leuke bende, dus dat worden ongetwijfeld weer fijne dagen.

Wat we nadien zullen doen is nog een groot vraagteken.
Zijn onze trip naar Thailand een beetje aan het uitstellen door de overstromingen.
Maar ik vermoed dat we rond de twaalfde de grens wel zullen oversteken en meteen naar het Noorden zullen trekken (dat momenteel droog is).
Anyway, we’ll see! Het is een klein luxeprobleem me dunkt om niet echt te weten waar je op welk moment precies zult zijn 😉

Maar we houden jullie wel zo goed mogelijk op de hoogte!

Ciao babies! ❤ Xxx