Phuket voor beginners…

Ongestoord flaneren op Phuket zit er helaas niet in…

*Guesthouse buiten*
“Taxi taxi!”
“Tuktuk!”

*Vijf meter verder*
“Banaaanaaaaa! Pancake?! Paaaaaancakee? Sir? Madaaaaaame?!

*Tien meter verder*
“You want massssssaaaaaaaage? Massamassamassaaaaaaaaage?

*Twintig meter verder*
“Hey bro, you want dvd?! I have everything for you, my friend!”
“Yo brother from another mother, want tshirt? Sunglasses? Watch?! Look inside!”
“Shooopppppppping! Shoooopppppppping!”
“Hello boss, want suit? Why not, boss? Handmade, cheapcheap! Take a look in my shop, boss”

*Eindelijk het strand bereikt! Maar dan…*
“Henna, hennaaaaaa! For two weeks, beautiful hennaaaa!”
“Springroll, springrolls!”
“You want masssaaaaaaaaaage?”
“You like cold drink, buddy?! Waaaaaatellllll!”
“Jetski, jetttttskiiiii!”

*Op weg naar de resto*
“Seafood, seafooooood!”
“Helllllllloooooo, you want hamburgerrrr? Cocktaiiiiiilll?!”
“Taxi taxi!”

En plotsklaps lonkt dat dakzwembad nog tien keer harder dan tevoren…

Hey, Ho. Lets Pai!

And so the travelling continues…

Exact een week geleden kwamen Berrie Waait en mezelve aan in het zogenaamde ‘hippiestadje’ Pai.
Ik verwachtte langharige Aziatische rastafari’s, maar niets van dat!
Het krioelde er van de normale, verzorgde Thaise toeristen.
Blijkbaar is het echt ‘hot’ om als Thai een paar dagen naar Pai af te reizen, aangezien het daar gevoelig ‘frisser’ is (we spreken hier nog steeds over 30 graden Celsius) dan in de rest van het land.
Het was dus echt koppenlopen in Pai en deze keer dus niet door de farangs.
Met als gevolg: veel vingerwijzerij en gegiechel achter onze rug. (Kijk, hoe wit!)
Maar het deerde ons niet, want het bleek echt een supergezellig dorpje.
Allemaal van die schattige winkeltjes, waar ik meermaals het beeld van die overvolle rugzak moest oproepen om alles binnen de perken te houden.
(@ de parents: verwacht binnen een maand ofzo een dik pakketje vanuit Thailand!
Uiteraard niet met souvenirs, wel met belachelijk zware dingen zoals die dure hikingshoes die we welgeteld twee dagen hebben aangehad. Enough is enough!)

In Pai (weetje: pai betekent ‘go’ in het Thais) kwamen we ook het leuke Australische koppel van de kookles weer tegen en dat eindigde uiteraard in een lange avond gevuld met de nodige pintjes en cocktails.

Rafting

Uiteraard bekloegen we ons dat overmatige drankgebruik de volgende ochtend toen we werden opgepikt voor onze tweedaagse raftingtrip. Burps!
Als er één ras op aard asociaal is, dan kunnen het volgens ons wel eens de Fransen zijn die met de prijs gaan lopen.
En rarara, het duo Mertens/Machtelinckx werd bijgestaan door vier echte fransoozen.
Gelukkig werden ze quasi verplicht Engels te praten, aangezien Mister Chai – de raftinggids – buiten ‘Je t’aime’ geen woord Frans verstond. Ouf!
Het raften was, zoals verwacht, WILD.

20111121-124950.jpg

20111121-125005.jpg

20111121-125032.jpg

20111121-125045.jpg

Maar niet alleen de wilde rivier maakte indruk, ook de prachtige natuur rondom ons viel erg in de smaak.
Bovendien sliepen we in een zelfgemaakt houten kamp, iets wat we dus ook alweer aan ons lijstje van unieke ervaringen kunnen toevoegen. Conclusie: aanrader!

20111121-125157.jpg

20111121-125210.jpg

20111121-125222.jpg

Antz invasion

De tweede dag arriveerden we in Mae Hong Son, dichter bij de grens met Birma kan je bijna niet komen.
Op aanraden van de raftingverantwoordelijke checkten we in het ‘Prince’s guesthouse’ in, wat achteraf een echte vergissing bleek.
Om 23u kwamen er immers in onze kamer langs alle kanten gigantische mieren op ons afgekropen.
Toen Stijn dat meldde aan de eigenaar – overigens een echte Britse zatlap – gaf deze gewoon een bus mierenspray en voegde er zelfs aan toe: ‘and dont forget to return that, people always steal those bloody things’.
Stijns moedige poging om de miereninvasie te stoppen mislukte grandioos.
Sterkers zelfs, volgens mij hadden de mieren zich vermenigvuldigd en hun vriendjes geroepen.
Kortom, in deze kamer konden we niet blijven!
De eigenaar weigerde om ons geld volledig terug te geven (i cannot find new customers that late), na lang discussiëren kregen we uiteindelijk 2/3de terug. Eikel.
Noodgedwongen klopten we bij een chique hotel aan. Het was dat of slapen op de straat aangezien alles al gesloten was.

Zozo, genoeg gezaagd.
De volgende dag huurden we een motorbike en verkenden we de ‘toeristische’ trekpleisters in de buurt.

20111121-130914.jpg

20111121-130928.jpg

20111121-130941.jpg

Mooi, daar niet van, maar na een dag hadden we het zo wel wat gehad in Mae Hong Son.
Bovendien viel heel het trekkingsplan in het water, aangezien de opties niet erg aanlokkelijk waren en er te weinig andere toeristen waren om de prijs mee te laten zakken.

Back to Pai

De volgende dag besloten we dus terug naar Pai te gaan, aangezien dat dorpje toch wel een klein beetje ons hart gestolen had.
Daar huurden we – voor de verandering – een motorbike, bezochten we een Chinese village, wat watervallen en een hot spring en aten we meermaals de overheerlijke Kao Soi noedels.

20111121-131318.jpg

20111121-131502.jpg

20111121-131513.jpg

20111121-131525.jpg

20111121-131335.jpg

20111121-131542.jpg

Overigens werd het hoog tijd voor Stijn om zijn uit de handgelopen baard en kapsel te laten verzorgen, aangezien hij stilaan begon te lijken op een van die rastafari’s die ik in het begin hoopte te zien in Pai.
Brachten dus een bezoekje aan de plaatselijk kapper en het resultaat mag er best wezen! Babyface is back in business 😉

20111121-132115.jpg

20111121-132130.jpg

20111121-132141.jpg

20111121-132152.jpg

Laidback Lampang
Na Pai namen we eerst een minivan naar Chiang Mai, om meteen de local bus naar Lampang (waar we nu zijn) in te kruipen. Inderdaad, er volgde een saaie dag van wachten en hobbelige busritjes!
Na zeven uur dropte de bus ons af in Lampang en checkten we in het Tipp Inn in, een guesthouse uitgebaat door een mooie, steeds lachende dame.
Vandaag zijn we van hieruit naar het Elephant Conservation Center gereden, een nationaal centrum voor gepensioneerde en mishandelde olifantjes.
Erg fijne dag!
In het park pikten we eerst een ‘educational show’ mee (onvoorstelbaar wat men olifanten kan aanleren) en zagen we nadien hoe de mahouts de olifanten een bad gaven.
Tot slot mochten we ook een kijkje nemen in het Elephant Hospital en Elephant Nursery, waar de tranen gevoelig in mijn ogen begonnen te prikken…
Echt zielig in welke toestand sommige olifanten zich bevinden.
Jammer dat de verzorgers geen Engels konden, want ik wilde wel weten wat de olifantjes overkomen was. Ik vrees dat mishandeling nog steeds een grote rol speelt 😦
Gelukkig worden ze daar goed verzorgd, althans die indruk hadden we toch…

20111121-134035.jpg

20111121-134055.jpg

20111121-134107.jpg

20111121-134119.jpg

20111121-134131.jpg

Plannen voor de komende dagen voor de cerjeuzeneuzemosterdpotten onder ons:
*morgen de bus weer op, ditmaal naar Sukhothai
*bezoek historisch park van Sukhothai
*de bus weer op, terug naar Chiang Mai
*het vliegtuig op naar Phuket (25/11)
*beachtime officially begins… Hmmmmmmmm!