Sabaidee, lovely Laos!

Hello Belgians!

Veilig en wel aangekomen in Laos.
Best wel spannend, aangezien ons vliegtuig als eerste de nieuwe landingsbaan van Luang Prabang mocht inwijden.
Maar de vlucht was prima en hebben er deze keer geen geplofte oren aan overgehouden.
Ter plaatse moesten we ons visum nog regelen, wat vrij pijnloos is verlopen.
Wij, Belgen, worden hier wel benadeeld, aangezien we van alle Europese landen het meest moeten betalen voor onze visa.
What’s up with that, Belgian government?!

Onze eerste kennismaking met Laos verliep dus via Luang Prabang.
Echt supervriendelijke mensen (zwaaien altijd en overal hoor je “sabaidee”, wat goeiedag betekent) en ontzettend mooi land!
Het uitzicht is hier overal fantastisch.
Bovendien hebben we al een aantal dagen/weken geen regen meer gezien, dus it’s getting better and better and better!
Luang Prabang was wel ontzettend toeristisch.
Je ziet er amper locals en werkelijk alles is aangepast aan Westerse moneyspenders.
Hebben er twee dagen ‘gerelaxed’; wat tempels bezocht, gezwommen aan watervalletjes, gecruist met de brommer…
Jullie lezen dat goed: het goed leven!

20111028-042448.jpg

20111025-191604.jpg

20111025-191540.jpg

20111028-042529.jpg

20111028-042546.jpg

Na twee dagen zijn we de minivan naar Vang Vieng ingekropen.
Laostyle!
Wat inhoudt dat je rekening moet houden met nutteloze wachttijden en te weinig plaatsen voor te veel volk.
Maar we zijn in een heel leuke minivan beland, vol met backpackers zoals ons. (drie Duitsers en twee Nederlanders)
Zo leuk zelfs dat we de afgelopen dagen vaak met elkaar optrekken, samen gaan eten en uitgaan.

Vang Vieng is again ontzettend toeristisch.
Maar zo’n beetje op z’n Oh Oh Cherso’s, veeeeeeeeeel zatte jongeren die hier enkel zijn om te feesten.
De hoofdattractie van Vang Vieng is immers “tubing”.
Youtube maar eens “tubing in vang vieng” en je weet wat ik bedoel!

Maar qua scenery is het hier wederom fantastisch.
De eerste dag hebben we een scooter gehuurd en zijn we naar wat grotten en zogenaamde ‘blue lagoons’ gereden.
Very bumpy road, maar wel ongelooflijk fijn!
In 1 grot kreeg ik het na een tijdje wel benauwd.
Het was een ongelooflijk grote (compleet donkere) grot, waarin het zeer moeilijk wandelen en klimmen was met onze flipflops aan!
Echt ondenkbaar dat je zoiets in Europa zou mogen doen zonder begeleiding.
Op het einde van de grot zagen we wat licht en wat bleek?!
Het waren de Duitsers van de minivan!
Enorm goed gelachen, want het was zo donker en we hadden zo ver geklommen dat we na een tijdje de weg niet meer terugvonden.
Hebben zelfs wat in rondjes gelopen, want na een tijdje kwamen we steeds weer dezelfde stalagmieten tegen 😉
Maar na een uurtje in de grot hebben we dan toch de uitgang gevonden. Oef!

20111028-042314.jpg

20111028-042401.jpg

Gisteren zijn we dan met onze minivangroep het fameuze tubing gaan uittesten.
We zullen het kort houden: het was leeeeeeeeuk!
Echt ontzettend cool, alle barretjes hebben zelfgemaakte ‘attracties’ zoals glijbanen, schommels, springplanken… Waterpret verzekerd!
Alleen het einde was wat minder omdat ze tubes stelen (en je krijgt je geld enkel terug als je een tube terugbrengt) en we hadden er dus geen meer omdat we een klein beetje de tijd uit het oog verloren waren.
Majaaaaa, we had fun en dat is het belangrijkste.

Vandaag hebben we dan de bus naar Vientiaene (de hoofdstad) genomen.
Hebben al van veel reizigers gehoord dat er niet zo heel veel te zien is, dus denk niet dat we hier erg lang zullen blijven.
Maar we moeten hier ook ons visum voor Thailand regelen, dus het hangt allemaal een beetje daarvan af.
Misschien gaan we wel eens raften ofzo! We’ll see.
Vanavond laatste dinnerdate met de halve minivangroep, want hierna scheiden onze wegen alweer. Helaas!

Ziezo, bij deze zijn jullie alweer helemaal up-to-date!

Missen jullie! Xxx

Who needs sleep anyway?

Live vanuit het Tamarind Café, Hanoi.
Lokale tijd: 08u00

Goodmorning, Vietnam!

Vermoeiende dagen achter de rug! Het relaas…

Na onze laatste post zijn we dus naar het prachtige Halong Bay vertrokken.
Werkelijk alles zat mee: een kleine, maar leuke groep (6 personen); een fijne gids met een behoorlijk niveau van het Engels (wat in Vietnam zelden voorkomt); een mooie en propere boot én last but not least prrrrrrachtig weer!

Tijdens die drie dagen pure luxe en natuurlijk schoon hebben we niet veel bijzonders uitgespookt. Kayakken, zwemmen, zonnen, fietsen op een eiland dat aardig veel gelijkenissen vertoont met de natuur uit Jurassic Park, lekker eten en slapen: kortom, het goed leven!
En dat in een omgeving die je alleen maar in mooie reismagazines ziet, HEERLIJK.
Niet nodig te zeggen dat we er enorm van genoten hebben!

20111024-122554.jpg

20111021-025205.jpg

20111021-025253.jpg

Terug in Hanoi was het weer back to reality.
Drukte, hitte, irritante straatverkopers: een wereld van verschil.
Bleek ook dat het nieuwe hotel dat we gekozen hadden een en al vette scam was.
Hadden pas de massa’s slechte reviews op het internet gelezen nadat we ingecheckt waren en onze paspoorten hadden afgegeven!
Niet slim, maar al bij al viel het nog wel mee.
Buiten een nacht vol kattengejank (letterlijk!) hebben we het wel overleefd.

Die avond (dinsdag) hebben we de nachttrein naar Sapa genomen; een klein, vrij toeristisch dorpje in het hoge Noorden.
Goed geslapen! Beter dan die verschrikkelijke slaapbussen.
Eén nadeel: de trein kwam aan om 05u30 en onze trektocht begon pas om 10u00.
Maar zoals altijd in Vietnam vloog de tijd voorbij door nutteloze wachttijden etc. 🙂

Ook deze keer hadden we chance met het weer, de gids en de groep.
Onze gids kwam uit een traditionele volksstam, wat ontzettend leuk was aangezien ze ons zo superveel kon vertellen over haar cultuur en de Vietnamese cultuur in het algemeen.
Het was wel een grappig zicht: wij uitgerust tot en met (uiteraard met van die coole bergschoenen) terwijl zij het allemaal op haar sloefen deed. En we konden nog niet volgen!
Tijdens onze tweedaagse tocht werden we bijgestaan door een Nederlandse moeder met haar uiterst energiek vijfjarig kind.
Ik dacht uiteraard al OEF! want hoe moeilijk kon het worden als er een kind meeging?
Wel mispoes!
Deksels tochtje was me dat 😉
Maar we survived!
En het kind was echt ontzettend leuk en kreeg ontzettend veel aandacht aangezien ze een zwarte huidskleur heeft en dat zien ze hier dus echt niet vaak.

20111024-122709.jpg

20111024-122725.jpg

20111024-122753.jpg

20111024-122803.jpg

’s Avonds bleven we dus overnachten bij een traditionele familie, de zogenaamde ‘homestay’.
Hadden het ons wel wat anders ingebeeld, aangezien we niet alleen, maar met liefst zes (!) andere toeristen bleven slapen.
Maar we hebben er het beste van gemaakt en ipv ons af te zonderen met de andere toeristen hebben we de familie geholpen met het eten maken en de afwas.
Jaja, mama, dat lees je goed!
Wel niet zo aangenaam voor je rug, aangezien ze alles klaarmaken op de grond en op van die kleine krukjes zitten.
Maar wel heel leuk en uiteraard heel lekker! Want wat je zelf maakt, smaakt het best 😉

20111024-122851.jpg

20111024-122903.jpg

20111024-122913.jpg

Het slapen was ook vrij basic, wat dekens op een houten vloer.
Maar gewapend met een muskietennet en oordopjes was de nacht zo voorbij!
Volgende dag hebben we weer veel gewandeld en ontzettend mooie dingen gezien.
Voor veel foto’s: check Facebook.

’s Avonds weer de nachttrein op naar Hanoi.
Deze keer iets minder goed geslapen, aangezien de reisagent ons een soft sleeper beloofd had, maar we toch bij de harde bedden zijn beland.
Moeten straks nog gaan klagen en een deel van ons geld terugvragen, aangezien het prijsverschil tussen zachte en harde bedden toch wel groot is (en we dus voor zachte bedden hadden betaald)
Ook deze ochtend kwamen we dus ontieglijk vroeg aan (05u30).
Zijn naar het meer gewandeld, waar we toch weer unieke taferelen hebben gezien.
Om 6u begint namelijk de ochtendgymnastiek rond het meer van Hanoi.
Snelwandelaars, joggers, een groepje oudere dames aan de yoga: sportief Vietnam!
Hebben er wat filmpjes van. Uiteraard ook binnenkort terug te vinden op Facebook!

Momenteel zitten we in een cafeetje, waar we lekker hebben ontbeten en onze mails aan het checken zijn.
Zijn op dit moment ook hotelloos, aangezien we deze avond al onze vlucht hebben naar Laos.
Echt stom, waren van plan om hier nog een avond te slapen, zodat we goed uitgerust naar Laos konden vertrekken, maar toen we wilden boeken bleek enkel nog de 21ste oktober beschikbaar. En pas vanaf de 25ste waren er terug plaatsen vrij.
Aangezien we het hier in Hanoi zo wat gezien hebben, vonden we dat echt veel te lang en hebben we dus besloten om vanavond nog naar Laos te vertrekken.
Best wel vermoeiend, aangezien we ook met die gigarugzakken zitten en dus geen plaats hebben om ze even achter te laten.
Maar eenmaal in Luang Prabang zullen we het weer even op ons gemak doen en zullen we nog eens goed uitslapen enz.
Zodat we er weer kunnen invliegen!

FYI: in Laos zullen we ook ongeveer twintig dagen rondtrekken.
Daarna volgt Thailand, waar het vele water hopelijk bijna is weggetrokken.
Voorlopig staat Bangkok nog op springen, maar we zien wel 😉
We verzinnen wel iets!

Tam biêt!

Xxx